Geleceğin ışıltısı, geçmişin görkemi, şimdinin bilgisi ile var olurken, şikayet etme zamanı gene geldi çattı bir anda, bunu fark edip, zaman ile olan yolculuğunu son buldurdu, herşey o anda başa sarmaya başladı...

gittikçe o küçük hayatlarını, hiçe sayı şikayet eden insanlar, yaşamlarındaki görkemi göremeden yaşlandılarrr yaşlandılarr yaşlandılar... ta ki biri onun yanağına bir öücük kondurupda, bak sıcaklık ne hoş dedirtene kadar...

bir öücük bir sıcaklık ihtiyaç duymaksızın sadece değer vermek, sadece hissetmek, sadece bütünleşmek gerek, kullandığın mouse kullandığın telefon okşadığın kedi, gülümsediğin akadaş ile...

artık çevremde yaşlanan, sızlanan bedenler görmek istemiyorum, daha 20 sinde olup nolucak benim halim, sıkıldımmm, öfff pöff diyen görmek istemiyorum, sadece yaşa bu kadar düşünme bu kadar şartlama...

elinde ne varsa kıymet ile saygı ile kabul edip biçimlendir, fakat özündeki gene aynı olsun...

yaşamı seven bir varlık, varlığı tarafından kabul eden bir yaşam olmazmı... bunca boş laf ve karışık devrik cümle sonrasında diyebileceğim şu ki, dondurmlar benden: )